Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2016

Στα δίχτυα σου αράχνη

Μια ωραία εποχή ήρθε ο άνθρωπος στη γη. Και κανείς δεν αναρωτήθηκε τι ακριβώς ήρθε να κάνει. Ποιος ήταν ο πρωταρχικός και ουσιαστικός σκοπός του. 
Συναρμολογήθηκε, κατευθύνθηκε και κατέληξε να πιστέψει ότι η κινητήριος δύναμή του είναι το χρήμα. Ω ναι, είναι πολύ ισχυρός ο μηχανισμός που από παλιά τον έριξε σε αυτό το καλούπι και αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο, σε τέτοιο βαθμό που η σημερινή υλιστική κοινωνία λειτουργεί σαν ένα μεγάλο εργοστάσιο παραγωγής πανομοιότυπων καπέλων από πανομοιότυπους εργάτες. 

Απλά έμφαση στην ποσότητα, τον λόγο όμως τον αγνοούμε.

Η γνωστή πορεία ενός νέου μέλους στον κοινωνικό ιστό περιλαμβάνει τα γνωστά κομβικά σημεία : επαρκή σχολική μάθηση, ολοκληρωμένη πανεπιστημιακή κατάρτιση στο επίπεδο PhD ει δυνατόν, γρήγορη επαγγελματική αποκατάσταση παρά το φυσικό εμπόδιο της υπεροχής της ανεργίας έναντι της δυνατότητας για εργασία, τακτοποίηση των οικογενειακών υποχρεώσεων and so on...
Και όλα αυτά στην ταχύτητα του φωτός. Τόσο επιτακτικά ώστε να μην απομείνει χρόνος για την βαθιά αναζήτηση άλλων εννοιών μέσα μας.

Όμως τα έως τώρα διδαγμένα και μαθημένα τα γνωρίζουμε τόσο καλά που διακρίνουμε ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχει καμία ελπίδα για αλλαγή και πρωτοτυπία στη δομή τους.  
Για τον λόγο αυτό μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά κάνοντας μια βουτιά ανάποδα μέσα στην κοινωνία, εξετάζοντας δηλαδή την περίπτωση που τα νέα μέλη του κοινωνικού ιστού αγνοούν τις προαναφερθείσες νόρμες και υποχρεώσεις αφού σύσσωμο το τρίπτυχο, οικογένεια, σχολείο, κοινωνία, θέτουν σε αυτά το εξής επιτακτικό ζήτημα από την ημέρα που αποκαλούνται επισήμως σκεπτόμενα όντα..

..Ανακαλύψτε τον εαυτό σας και χρησιμοποιείστε όλα τα διαθέσιμα μέσα γι'αυτό τον σκοπό. Μάθετε τι περιμένετε από αυτόν και από τους άλλους. Σήμερα μόνο ξεκινήστε, γιατί ο χρόνος που θα ζήσετε ίσα που φτάνει για να απαντήσετε στα δύσκολα αυτά ερωτήματα και ήδη μετράει αντίστροφα. Η ελεύθερη μελέτη θα σας βοηθήσει σε αυτό, όπως και η σύμπνοια με την οικογένεια και τους φίλους σας. Μην αναλωθείτε αλλού ούτε για ένα δευτερόλεπτο, παρά τα αποπροσανατολιστικά ερεθίσματα που θα φτάσουν στ' αυτιά και στα μάτια σας. 
και προς Θεού .. μην αφήσετε την ύλη να σας χωρίσει. Μην πιστέψετε ότι εσείς και μόνο με την υπερβολική εργασία σας θα αλλάξετε τον κόσμο. Γιατί ο κόσμος δε θέλει άλλους τεχνοκράτες, τα ελεύθερα πνεύματα του έλειπαν από πάντα. Συνεπώς η αμοιβή σας από την κοινωνία είναι ο έπαινος ότι κατορθώσατε και αποκτήσατε την πνευματική σας ελευθερία και ανεξαρτησία, έννοιες εκατομμυριάκις δυσκολότερες από την επιβράβευση που δίνουν τα χάρτινα απορρίμματα, που τα βαφτίσαμε ανοήτως κάποτε χρήματα. Η επιβράβευση δεν έρχεται για την βελτιωμένη απόδοση της άψυχης μονάδας παραγωγής στην οποία τύχατε μία περίοδο του ατελείωτου χρόνου να βαφτιστείτε μάνατζερς, αλλά για τη δική σας προσπάθεια να μορφώσετε την ζωντανή ψυχή σας, γκρεμίζοντας τα όρια του νου που η κοινωνία έναν καιρό έθεσε, γεμίζοντάς σας με αμφιβολίες για το αν μπορείτε το διαφορετικό..

Ουτοπικό ε; Στον κόσμο μου ναι και στο δικό σου. 
Ποτέ όμως δεν ξέρεις τι γίνεται αλλού.


Posted by 

Maria Tsoli

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου